19/12/12

Κασκόλ και παραμύθια για τις γιορτινές μέρες

Ένας Γκρινιάρης Καλικάντζαρος…
Ο Φρέντι περνούσε την ώρα γκρινιάζοντας στο φίλο του το Λιουκ. Ο Λιουκ ήθελε να γίνει καλικάντζαρος – γιατρός και σκέφτηκε πως, ακούγοντας υπομονετικά το Φρέντι να κλαψουρίζει για το παραμικρό χτυπηματάκι, μπορούσε να εξασκηθεί γιατρεύοντάς τον. Έτσι θα μάθαινε το επάγγελμά του.
Μια μέρα, ο Φρέντι ήρθε να τον βρει κλαψουρίζοντας, όμως χωρίς κανένα φανερό τραύμα, ούτε καν κακή όψη. Αντίθετα, ο Λιουκ τον είδε πολύ καλά, χαρούμενο, παρά την γκρίνια του, που, τώρα, έμοιαζε ψεύτικη.
• Πώς είσαι; ρώτησε ο Λιουκ. Έχεις υπέροχη όψη σήμερα. • Βρίσκεις;… είπε ο Φρέντι. Ωστόσο, δε νιώθω πολύ καλά. • Πονάει η κοιλιά σου; ρώτησε ο Λιουκ. • Όχι και τόσο, είπε ο Φρέντι. • Ναι ή όχι, πονάει η κοιλιά σου; είπε κοφτά ο Λιουκ. • Όχι! Δε νομίζω. • Λοιπόν! Τι τρέχει; ρώτησε ενοχλημένος ο Λιουκ. • Δεν ξέρω, είπε ο Φρέντι. Δεν είμαι καλά. Ο Λιουκ δεν ήξερε τι να πει. Κοίταξε το φίλο του, που χαμήλωσε το βλέμμα και δεν είπε τίποτα.
• Νομίζω πως ασχολιόμαστε υπερβολικά μαζί σου, φιλαράκο μου, είπε ο Λιουκ. Άλλωστε κι εσύ ασχολείσαι πολύ με τον εαυτό σου. Προσπάθησε να σκεφτείς λίγο και τους άλλους και θα νιώσεις καλύτερα, σε διαβεβαιώ. • Μα κανείς δε με χρειάζεται, είπε ο Φρέντι.
Ο Φρέντι είχε δίκιο. Επειδή βογκούσε όλη μέρα και παραπονιόταν συνεχώς, όλοι τον απέφευγαν και κανείς δε θα σκεφτόταν ποτέ να του ζητήσει κάποια εξυπηρέτηση. Τον ρωτούσαν απλώς αν ήταν καλά και ο Φρέντι δε απαντούσε ποτέ ναι. - Δεν υπάρχει λύση για σένα, Φρέντι, είπε ο Λιουκ κάπως σκληρά. Είσαι χαμένη περίπτωση. Θα είσαι όλη σου τη ζωή ένας γκρινιάρης καλικάντζαρος. Στα καλικαντζαροχωριά, πάντα υπάρχουν ένας δυο τέτοιοι. Ε λοιπόν, εδώ, αυτός θα είσαι εσύ. Δεν πειράζει, έτσι είναι. - Νομίζεις; ρώτησε ο Φρέντι αναστατωμένος.
Και γύρισε στο σπίτι του, ευχαριστημένος που ήταν επιτέλους κι αυτός ξεχωριστός. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν ο γκρινιάρης του χωριού. Πηγή: από το βιβλίο Χειμωνιάτικες Ιστορίες (Gregoire Solotareff)
Σας εύχομαι Με την καινούργια τη χρονιά μόνο χαρές να ‘ρθούνε κι όλες οι δύσκολες στιγμές με μιας να ξεχαστούνε.

28/11/12

Παράδοση και Τέχνη

Αγγελική Χατζημιχάλη
Γεννήθηκε (1895) και μεγάλωσε στην κατοικία των Θεών, την Πλάκα. Από τα πρώτα χρόνια της ζωής της επηρεάσθηκε από την αγάπη των δικών της για την τέχνη και τα γράμματα. Το σπίτι του πατέρα της, του καθηγητή Αλέξιου Κολυβά από την Ζάκυνθο,ήταν γεμάτο βιβλία, χειρόγραφα, κεντήματα και βυζαντινές εικόνες. Ενα μέρος από την συλλογή των Βυζαντινών εικόνων εκτίθονται στο Βυζαντινό Μουσείο ως "συλλογή Λοβέρδου". Σ' ένα παλιό Αθηναϊκό σπίτι,στην οδό Αδριανού,έμενε ο παππούς της, ο Χιώτης συμβολαιογράφος Γρηγόριος Μπουρνιάς. Και εδώ υπήρχαν σωροί από διαλεχτά έργα τέχνης, αρχαιοελληνικά, βυζαντινά, ανατολικά...
Γράφει η ίδια <<Μανιακοί λάτρεις της τέχνης οι δυο σεβαστοί μου πρόγονοι, γνωστοί για την πολύτιμη συμβολή τους στα γράμματα και την τέχνη, εύκολα κι αβίαστα κύλησαν μέσα στο αίμα και την ψυχή μου, που την οδηγούν στην παλιά εκείνη Ελλάδα που κλείνει μέσα της όλες τις Ελλάδες..."
Το συλλεκτικό έργο της Αγγελική Χατζημιχάλη: ελληνικά υφαντά, λαϊκά κεντήματα, ξυλόγλυπτα αντικείμενα (ρόκες, χτένια, σκαφίδια κ.λπ.), ασημικά, χαλκώματα και διάφορα άλλα είδη λαϊκής τέχνης ξεκίνησε από τα παλαιοοπωλεία όπου είχε μαζευτεί όλος ο παραδοσιακός πλούτος,από τα σπίτια των Αθηνών. Άρχισε να ταξιδεύει σ'όλη την Ελλάδα και μέσα από την ζωή των απλών ανθρώπων της υπαίθρου να γνωρίζει τα ήθη και τα έθιμα του κάθε τόπου και τον τρόπο κατασκευής από φαγητά, γλυκά, υφαντά μέχρι ξυλόγλυπτα, ασημικά, κεραμικά... Την απορρόφησε τόσο πολύ,η αγάπη της για την λαϊκή μας κληρονομιάς που θυσίασε τα υπόλοιπα ταλέντα της δηλαδή την ζωγραφική και την λογοτεχνία.
Έγραψε και κυκλοφόρησε βιβλία,μελέτες και άρθρα. Το μνημειώδες έργο της «Σαρακατσάνοι» (1959) την καθιέρωσε και την έκανε παγκοσμίως γνωστή. Ίδρυσε σχολεία, ιδρύματα και επαγγελματικές σχολές σ΄ ολόκληρη την Ελλάδα. Όλη της η ζωή ήταν γεμάτη από έναν διπλό αγώνα. Από τη μια προσπαθούσε να διασώσει τα στοιχεία του Λαϊκού μας Πολιτισμού κι από την άλλη αγωνιζόταν να εξασφαλίσει την συνέχεια αυτού του Πολιτισμού, κόντρα <<στην μοντέρα ζωή >> της εποχής.
Όταν πέθανε (1966), όπως έγραψε η κόρη της ΄Ερση: "Την κλάψαν ανυφάντρες, ασημουργοί, κεντήστρες, τσουκαλαραίοι, την κλάψαν οι Σαρακατσάνοι κι έμποροι ακόμη. Την κλάψαν οι καλογριές στην Παντάνασσα του Μυστρά και της κάνουν λειτουργιές.
Στην καρδιά της Πλάκας, στο σπίτι όπου έζησε και θεμελίωσε τη σπουδή της λαϊκής τέχνης, λειτουργεί από το 1980 το Κέντρο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης του Δήμου Αθηναίων ένα κέντρο λαϊκής τέχνης και παράδοσης βασισμένο στην πλούσια συλλογή της, καθώς και ένα μέρος από αντιπροσωπευτικά παραδοσιακά αντικείμενα που παραχώρησε με δανεισμό η Ελληνική Λαογραφική Εταιρεία.

28/9/12

Μια ιστορία αιώνων

Το Πλέξιμο με βελονάκι (crochet = άγκιστρο) είναι μια μορφή χειροτεχνίας για την κατασκευή υφαντών κυρίως διακοσμητικών. Είναι μια τεχνική που με μια ειδική βελόνα με κυρτή απόληξη και ένα μόνο νήμα μπορείς να δημιουργήσεις ένα ύφασμα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η τεχνική πλεξίματος με το βελονάκι ξεκίνησε με σκοπό να μιμηθεί τη δημιουργία διαφόρων σχεδίων δαντέλας που γίνονταν με τη βελόνα.
Έρευνες πάνω στο θέμα έδειξαν πως το πλέξιμο πρωτοεμφανίστηκε στη Μέση Ανατολή και από εκεί διαδόθηκε στην Ευρώπη και στην Αμερική μέσω των αποίκων. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν σ'ενα τάφο της Αιγύπτου πλεκτά παντοφλάκια και κάλτσες για παιδιά των οποίων το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού είναι χωρισμένο από το υπόλοιπα όπως γίνονται τα σύγχρονα γάντια. Υπάρχουν πάρα πολλά διατηρητέα πλεκτά δείγματα που χρονολογούνται από τον 10ο και 12ο αιώνα μ.Χ.
Πιστεύεται ότι στην Ευρώπη το πλέξιμο το διείσδυσαν οι Κόπτες ( Αιγύπτου Χριστιανοί). Σ' ένα ιεραποστολικό ταξίδι πήραν μαζί τους πλεκτά, και είχαν προσελκύσει την παγκόσμια προσοχή. Το 13ο αιώνα στη Γαλλία, το πλέξιμο ήταν ένας από τους πιο κερδοφόρους κλάδους της βιομηχανίας. Πλεκτά καπέλα, γάντια, μπλούζες, κάλτσες. Στη Σκωτία, υπάρχει το παραδοσιακό καλύμματα κεφαλής -ο πλεκτός σκούφος.
Το πλέξιμο ήταν ένα αρσενικό επάγγελμα, και έχει ενδιαφέρον που οι άνδρες πολεμούσαν με οποιοδήποτε τρόπο και με ειδικές συμφωνίες τις γυναίκες για να μην ασχοληθούν με το πλέξιμο. Το 1612 στην Πράγα είχαν καθιερώσει μέχρι και πρόστιμο!!! Αργότερα όμως όταν το πλέξιμο έγινε ευρέως διαδεδομένο άρχισαν να ασχολούνται κατά κύριο λόγο οι γυναίκες. Το 19ο αιώνα το πλέξιμο με το βελονάκι έγινε μία πολύ ευχάριστη και δημοφιλής απασχόληση, και η παραγωγή δαντέλας με το βελονάκι ήταν τόσο μεγάλη που χαρακτηρίστηκε ως «παγκόσμια μανία». Σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι ενδυμασίες και τα εσώρουχα ανδρών και γυναικών διακοσμούνταν πλέον με δαντέλες.
Οι δυνατότητες πλεξίματος με το βελονάκι είναι απεριόριστες. Οτιδήποτε έχουμε σκεφτεί ότι μπορούμε να το πλέξουμε με το βελονάκι δεν είναι απλά και το τελευταίο. Με το βελονάκι μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα, απλά δεν τα έχουμε ακόμα σκεφτεί ή φανταστεί.

30/8/12

Γοργόνες και .........





Στην μυθολογία μετά την ήττα του Ουρανού, η Γαία έσμιξε και με τον δεύτερο γιο της τον Ωκεανό. Τα παιδιά τους είναι οι θεότητες της θάλασσας, των ποταμών, των λιμνών και γενικότερα του υγρού στοιχείου.

Αυτά αναφέρει η Βικιπαίδεια για τις γοργόνες.

Και όμως στις πρώτες απεικονίσεις η γοργόνα ήταν ….αρσενική!!
Συγκεκριμένα, το 5000 π.Χ. ο σουμεριακός ηλιακός θεός Oannes
είχε ανθρώπινο σώμα και ουρά ψαριού!!
Αργότερα απέκτησε σύντροφο με την ίδια μορφή, την σεληνιακή
θέα Atargatis. Από εκεί και ύστερα άρχισε η εξάπλωση τη μορφής.
Σε όλες τις χώρες υπήρχαν γοργόνες.
Στη Βρετανία ονομαζόταν Dea Syria, στη Γαλλία Undines,
στη Νορβηγία Haufrau, στη Γερμανία Lorelei. Η Ελληνίδα λεγόταν Δερκετώ. Στην Ιαπωνία Ningyo.





Η μυθολογία λοιπόν αναφέρει τρεις γνωστές γοργόνες. Η Σθενώ, που σημαίνει είμαι δυνατή, έχω ισχύ, από το ρήμα σθένω. Συμβόλιζε τη δύναμη της θάλασσας.

Η Ευρυάλη από το ευρύς και το αλς και σήμαινε την πλατιά θάλασσα. Μαζί με την Σθενώ συμβολίζουν την δύναμη και την απεραντοσύνη της θάλασσας. Και η Μέδουσα το κεφάλι της οποίας έκοψε ο Περσεύς μιας και ήταν η μόνη θνητή από τις τρεις.
Το όνομά της παράγεται από το ρήμα μέδω που σημαίνει άρχω, κυβερνώ, κυριαρχώ, προστατεύω.





Στην μυθολογία υπάρχει και η άλλη πλευρά. Ο σκοπός
της γοργόνας, πάντα ήταν ένας και μοναδικός: να αποκτήσει ψυχή μιας και δεν είχε δικιά της!

Άλλοτε με άτιμες μεθόδους, ψέματα και απάτες τύλιγαν έναν θνητό και τον παντρευόντουσαν. Άλλοτε έφταναν να σκοτώσουν τον άντρα ναυτικό και να πάρουν την ψυχή του.
Έτσι έκαναν οι Σειρήνες, που ενώ στην αρχή ήταν μισές πουλιά, ο Όμηρος στην Οδύσσειά του, τις περιέγραψε σαν γοργόνες!




Ακόμα στο πασίγνωστο παραμύθι του Hans Christian Andersen
«Η μικρή γοργόνα» (ναι, αυτό που έκανε ταινία η Disney!!),
η μικρή Ariel θυσιάζει τη φωνή της για να παντρευτεί τον
πρίγκιπα και να αποκτήσει την πολυπόθητη ψυχή.






Στα νεότερα χρόνια και σε μια παράδοση που φτάνει μέχρι τις μέρες μας,
ο λαός ήθελε την γοργόνα να είναι αδερφή του Μ. Αλεξάνδρου. Σύμφωνα
με αυτό το μύθο ο Μ. Αλέξανδρος είχε εμπιστευτεί στην αδερφή του
το νερό της αθανασίας το οποίο είχε αποκτήσει αφού σκότωσε το δράκο
που το φύλαγε. Η αδερφή του όμως το έχυσε πριν προλάβει ο αδερφός της
να το χρησιμοποιήσει κι έτσι αυτός την καταράστηκε να γίνει ψάρι από
την μέση και κάτω και να πλανιέται μέσα στις θάλασσες. Εκείνη όμως
γνωρίζοντας το κακό που είχε κάνει στον αδερφό της δεν του κράτησε
κακία και με αγωνία σταματά τα καράβια που θα βρεθούν στο δρόμο της
και ρωτά τους ναυτικούς "Ζει ο Μέγας Αλέξανδρος;". Και βέβαια η σωστή απάντηση είναι : "Ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει" γιατί θυμάστε πως αντιδρούσε όταν της έλεγαν όχι…………



25/7/12

Κρητικό.. Αεράκι

       





Η Κρήτη είναι το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας και το
5ο μεγαλύτερο στη Μεσόγειο. Βρίσκεται στο νότιο άκρο του Αιγαίου πελάγους του οποίου και αποτελεί και φυσικό όριο. Πρωτεύουσα καθώς και μεγαλύτερη πόλη της είναι το Ηράκλειο.
Με βάση την μυθολογία ακόμα και μέχρι σήμερα δεν ξέρουμε με βεβαιότητα την προέλευση της λέξης Κρήτη .






Υπάρχουν διάφορες εικασίες κατά τις οποίες το όνομα το πήρε από την σύζυγο του βασιλιά Μίνωα που ονομαζόταν Κρήτη ή από μία από τις νύμφες που παντρεύτηκε ο Δίας Άμμων. Ακόμα λέγεται, οτι ο γιος του Δία και της νύμφης Ίδας ο Κρης , να έχει δώσει το όνομα του στην Κρήτη, ειδικά αφού το υψηλότερο βουνό του νησιού φέρει το όνομα της μητέρας του.

Στην Κρήτη γεννήθηκε ένας από τους πρώτους πολιτισμούς της Ευρώπης, ο Μινωικός (
3000 π.Χ.-1.400 π.Χ.)


Οι γυναίκες της Κρήτης δεν είναι αμέτοχες στις αγροτικές δουλειές. Βρίσκεται δίπλα στον άντρα, όχι μόνο για το όργωμα και τη σπορά, αλλά και για την ελαιοσυλλογή, τον θερισμό, τον αλωνισμό, καθώς και την συλλογή καρπών και διάφορων προϊόντων.

Οι κρητικοπούλες κάτω από τον καλοκαιριάτικο ήλιο μετατρέπουν την δουλειά σε τραγούδι και ο ιδρώτας τους ποτίζει τη γη ως δροσοσταλίδες και την βοηθούν στην ευφορία της.






Οι γυναίκες ασχολούνται ακόμα με την ΥΦΑΝΤΙΚΗ, το ΚΕΝΤΗΜΑ και την ΔΑΝΤΕΛΟΠΛΕΚΤΙΚΗ τέχνη.

Η υφαντική τέχνη ξεκινά από τους μινωικούς χρόνους, καλύπτει μάλιστα ένα σημαντικό κομμάτι της λαϊκής τέχνης.Με την υφαντική οι γυναίκες κατασκευάζουν διάφορα στολίδια του σπιτιού και κλινοσκεπασμάτα. Οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούν ειναι μαλλί, μπαμπάκι, λινάρι, και μετάξι.




Χαρακτηριστικό για τα κρητικά υφαντά είναι ο πλούτος των χρωμάτων και τα γεωμετρικά θέματα με βασικό μοτίβο το ρόμβο σε διάφορες παραλλαγές ,οι ανθρώπινες μορφές, και οι θρησκευτικές ή ιστορικές παραστάσεις.
Το κέντημα άνθισε κυρίως τον 17ο αιώνα, είναι επηρεασμένο από τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή τέχνη.





Τα κρητικά κεντήματα διακρίνονται στα γραφτά, με τα θέματα σχεδιασμένα ελεύθερα στο ύφασμα, στα μετρητά-ξομπλιαστά, που δουλεύονται μετρώντας τις κλωστές του υφάσματος,
και στα χυτά-ξεφιδιστά
Πολλά κεντήματα, όπως ποδόγυροι, εκκλησιαστικά κεντήματα, μαξιλάρια, κρεβατόγυροι βασίζονται στη βυζαντινή παράδοση και παρουσιάζουν διακοσμητικά θέματα με πολύπλοκες φυτικές παραστάσεις, γοργόνες, δικέφαλους αετούς, φτερωτά φίδια, ζώα, πουλιά, και γυναικείες μορφές.
Άλλα κεντήματα, κυρίως πάντες και κάδρα του 20ού αιώνα, διακοσμούνται με μυθικά και ιστορικά πρόσωπα.




Η Δαντελοπλεκτική ειναι μια τεχνική όπου οι νοικοκυρές πλέκουν με τα δάχτυλα τους δαντέλες όπως τα κρόσσια και τις δεσιές .Οι δαντέλες που διακοσμούν τα υφαντά , τα κεντήματα του σπιτιού και της φορεσιάς γίνονται με τη βοήθεια μικρών εργαλείων, όπως είναι η σαΐτα, οι καλτσοβελόνες, το βελονάκι ή τα κοπανελάκια.



Τα βίντεο που ακολουθούν είναι αγαπημένα και επειδή δεν μπορούσα να ξεχωρίσω κάποιο σας τα αφιερώνω με πολύ αγάπη και σας εύχομαι να περνάτε καλά!!!

Greek Zorba- Alexis Zorbas (Anthony Quinn) Sirtaki Original Video Clip




Ξυλούρης Νίκος - Ντιρλαντά ( Ntirlanta )
ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ - ΤΡΑΓΟΥΔΙ: ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ - EROTOKRITOS
 ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΑΡΓΑΝΟΥΡΑΚΗΣ "ΚΡΗΤΗ ΜΟΥ ΟΜΟΡΦΟ ΝΗΣΙ"

22/6/12

Κίτρινο για …δύναμη



Τα διάφορα χρώματα μας φτιάχνουν την διάθεση και αυξάνουν τα συναισθήματα μας.
Χρησιμοποιούμε χρώματα  για να ζωγραφίσουμε τον κόσμο μας ώστε να αντανακλά την προσωπικότητά μας.
Το κίτρινο χρώμα έχει πολλές ερμηνείες οι πιο προφανείς έχουν να κάνουν με τον ήλιο, τη ζέστη και τη λαμπρότητα.
Είναι ένα χρώμα ζεστό (όχι όμως θερμό με την έννοια του κόκκινου χρώματος)που δείχνει σοφία ζωντάνια, ενεργητικότητα, ευτυχία, περιέργεια, πρόοδο, ροπή στην διασκέδαση, επικοινωνία, έντονη διαισθητική αντίληψη και καθαρότητα συναισθημάτων .

  


Είναι αντικαταθλιπτικό και ιδανικό για χώρους εργασίας, ενώ στις απαλές αποχρώσεις του σε ξεκουράζει.
Αγαπημένες αποχρώσεις του κίτρινου,είναι το χρώμα της ώχρας,  το «λασπωμένο» κίτρινο
και το παλαιωμένο χρυσό. Ιδιαίτερα το τελευταίο έχει μια ξεχωριστή προσωπικότητα,
 μοιάζει σαν να κουβαλά μια ιστορία και «συνεργάζεται» πολύ καλά με τα έπιπλα ξυλείας.
Η ώχρα (ανοιχτό κίτρινο) είναι ένα εξαιρετικά δημοφιλές χρώμα, διατηρεί την ουδετερότητα, είναι πιο φιλικό από το λευκό και το χρησιμοποιούμε όχι μόνο σε εσωτερικούς αλλά και στους εξωτερικούς χρωματισμούς ενός σπιτιού.



Η χρήση του εντόνου κίτρινου σε ένα δωμάτιο χρειάζεται μεγάλη προσοχή διότι μπορεί να προκαλέσει εχθρότητα και νευρικότητα και πολλές φορές δρα αντίθετα, δηλαδή προκαλεί ένταση και αναστάτωση. Επίσης, για άγνωστο λόγο, προκαλεί δυσφορία στα μωρά, οπότε πρέπει να αποφεύγεται σε βρεφικά δωμάτια.
Χρησιμοποιείται πολύ συχνά για χώρους γραφείου γιατί είναι χρώμα της καινοτομίας και ακονίζει την μνήμη.



Το χρυσό το βλέπουμε παντού στη διακόσμηση, είναι θετικό, φωτεινό και ευδιάκριτο. Είναι υπέροχο όταν χρησιμοποιείται
σε διάφορα αξεσουάρ όπως λάμπες, βάζα, μαξιλάρια και φυσικά στα έργα ζωγραφικής, σε καθρέφτες κ.α.


Στην χρυσαφένια του απόχρωση αντιπροσωπεύει την ηρεμία.
Ακόμα, χρησιμοποιείται  στην αγιογραφία στο φωτοστέφανο των αγίων, ενώ το άτονο κίτρινο έχει χρησιμοποιηθεί ως χρώμα προδοσίας στην απεικόνιση του Ιούδα.


Το σκοτεινό (σκούρο η «λασπωμένο») κίτρινο συμβολίζει το δόλο, την προδοσία, την φιλοδοξία, τη μυστικοπάθεια, την απιστία και την φιλαργυρία.

Το κίτρινο είναι ένα χρώμα που συμπαθώ και αφού είναι δύσκολο για μένα να μάθω να βάφω προτίμησα να το πλέξω μπλούζα με νήμα. 
Εύχομαι να φέρει την δύναμη που τόσο την έχουμε ανάγκη στις μέρες μας.

Στη σημερινή εποχή πολλοί πιστεύουν στη δύναμη των χρωμάτων, άλλοι τα προσπερνούν φαινομενικά, ενώ στην πραγματικότητα κρυφά,
έχουν κάποια που χρησιμοποιούν,  γιατί όσο η ζωή γίνεται πιο δύσκολη, τόσο αποζητάμε ένα στήριγμα από κάπου να πιαστούμε για να προστατευτούμε από τους εφιάλτες.




24/5/12

Το Χαμόγελο Της Κατερίνας.




Το μπλουζάκι με σχήμα λαιμού χαμόγελο σε λίγες μέρες θα ταξιδέψει για τη Βραζιλία!!!!!
Εκεί θα συναντήσει την Κατερίνα μας, την κόρη της Μάνιας    
(http://smart-0-mania.blogspot.com/), η οποία ΔΕΝ βρίσκεται εκεί για διακοπές..
αλλά πραγματοποιεί ένα κομμάτι της διδακτορικής της διατριβής με σκοπό να δοκιμάσει νέα μόρια με αντικαρκινικό στόχο!



Παρόλο που η έρευνα απαιτεί πολλές ώρες, πάντοτε υπάρχει χρόνος για νέες εμπειρίες και έτσι από τις φωτογραφίες της γνωρίζω μια χώρα που τώρα τελευταία έχω αρχίσει να επισκέπτομαι συχνά και μέσα από τα  blogς.




Οι γλαφυρές περιγραφές της μου επιβεβαιώνουν την εικόνα που είχα σχηματίσει για χαρούμενους και φιλόξενους ανθρώπους που πάντα προσπαθούν με τα λίγα μέσα που έχουν να δημιουργούν και να απολαμβάνουν!




Οι γυναίκες με ένα κουβάρι νήμα, με το βελονάκι ή με τις βελόνες μπορούν να κάνουν μικρά και μεγάλα θαύματα!!!! Μάλιστα εκμεταλλεύονται όλο το φυσικό πλούτο και δημιουργούν τραπεζομάντηλα από ίνες καρύδας!



Στο βίντεο που ακολουθεί είναι  ένα ταγούδι που ακούγεται συχνά στην τηλεόραση αλλά στην Βραζιλία
ήταν μεγάλη επιτυχία το 2001!!!!!







5/5/12

Μυστικοί κωδικοί




Τα λουλούδια είχαν πάντα θρησκευτικές, μυθολογικές και συμβολικές σημασίες. Είχαν όμως  και την δικιά τους σιωπηλή γλώσσα που χρονολογείται από την βικτωριανή εποχή.   

Η ιστορία της γλώσσας των λουλουδιών ξεκίνησε στην Κωνσταντινούπολη του 1600 και πέρασε στην Ευρώπη το 1717 από την  Mary Wortley Montagu,σύζυγος του βρετανού πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη.




Το 1763 μετά τον θάνατό της δημοσιεύθηκαν τα γράμματα της όπου έδινε πολλούς μυστικούς κωδικούς για τη γλώσσα των λουλουδιών.
Το ενδιαφέρον στη συνέχεια μετακόμισε στη Γαλλία (φυσικά),αφού η Louise Cortambert με το ψευδώνυμο  Charlotte de la Tour  το 1818 στο Παρίσι έγραψε και δημοσίευσε  το πρώτο λεξικό λουλουδιών "Le Language des Fleurs".
Στο βιβλίο υπάρχουν πάνω απο 800 συμβολισμοί




Το 1879 κατά την  Βικτωριανή εποχή η Corruthers του Inverness, έγραψε ένα  βιβλίο με θέμα τον συμβολισμό των λουλουδιών.
Το βιβλίο της έγινε  πρότυπο  τόσο στην Αγγλία όσο  και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η σιωπηλή γλώσσα επέτρεπε στις  Βικτωριανές γυναίκες να επικοινωνούν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους καθώςη ευπρέπεια της εποχής δεν θα τους το  επέτρεπε κανονικά. Η πρακτική αυτή ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των ερωτευμένων.




Επίσης, οτιδήποτε μετέφερε το άρωμα ενός συγκεκριμένου φυτού, όπως π.χ ένα μαντήλι είχε τον ίδιο συμβολισμό.
Φυσικά, περισσότερα από ένα είδος λουλουδιού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δηλώσει το ίδιο μήνυμα , ακριβώς όπως ένα λουλούδι μπορεί να έχει πολλές σημασίες ανάλογα με το χρώμα και το μέγεθος. Το τριαντάφυλλο είναι το καλύτερο παράδειγμα.




 Όπως όλοι γνωρίζουν, το τριαντάφυλλο  δείχνει την αγάπη. Αλλά ένα βαθύ κόκκινο τριαντάφυλλο μπορεί να σημαίνει και ντροπή, ενώ ένα λευκό τριαντάφυλλο αναφέρει ότι «είμαι αντάξιος σας."
 Από την άλλη πλευρά, ένα λευκό τριαντάφυλλο υποδεικνύει και την παιδική ηλικία.
 Για να πάμε ακόμα ένα βήμα παραπέρα, λευκά και κόκκινα τριαντάφυλλα  αναμειγμένα μεταξύ τους σημαίνει ενότητα.
Κάθε ποικιλία τριαντάφυλλου έχει τη δική του ιδιαίτερη σημασία. 




Ο κατάλογος είναι ατελείωτος, και οι πληροφοριες απο   διαφορετικές πηγές μπορούν να σας δώσουν και διαφορετικές έννοιες, ακομα και η ανάμειξη των λουλουδιών μπορούν να αλλάξουν εντελώς το νόημά τους.
Παρακάτω είναι μια μικρή λίστα από τα πιο δημοφιλή λουλούδια και οι έννοιές τους:


 Ακακία  - αγάπη μυστική
Μυρτιά - αγάπη και  γάμο
Νάρκισσος - εγωισμός                                                     
Πορτοκαλί Λουλούδια - αγνότητα
Μυρτιά - φιλία
Αγιόκλημα - γενναιόδωρη και αφοσιωμένη αγάπη
Λεβάντα-δυσπιστία
                                                                  
Μάραθο - δύναμη
Ροζ γαρύφαλλο - την αγάπη μιας γυναίκας
Γαρύφαλλο, Κόκκινο -Η καρδιά μου πονάει για σένα             
Γαρύφαλλο, ριγέ  -Δυστυχώς δεν μπορώ να είμαι μαζί σας
Υάκινθος, Κίτρινος - Ζήλεια
Τσουκνίδα -Συκοφαντία
Ρόδι- Έπαρση
Ρόδι, Άνθος- κομψότητα
 Βατόμουρο- Τύψεις
 Ρόκα- ανταγωνισμός
Τριαντάφυλλο, Ροζ Σκούρο - Ευγνωμοσύνη
Πασχαλιά-Θεία ομορφιά, Είστε η θεότητά μου


Με το παρών κουβερλί θα πάρω μέρος στον διαγωνισμό της
PINK DREAMER  http://apinkdreamer.blogspot.com/
με θέμα τα λουλούδια!!




.